Pleidooi waarom ik geen corona-vaccin neem.

“Doe gewoon wat er van je gevraagd wordt, dan zijn we er sneller vanaf.” Is de ergste dooddoener ooit, en de lafste. Met 4 en 5 Mei in aantocht weet ik niet hoe je die zin durft uit te spreken, en tegelijkertijd “dankbaar” bent voor de soldaten die hun leven hebben gegeven voor onze vrijheid. 


In het kort de voor- en nadelen van het nemen van het corona-vaccin.


Voordelen

+Als je Covid-19 krijgt, wordt je minder zwaar ziek; 

+Je krijgt een paspoortje wat toegang verschaft tot de leuke dingen in het openbare leven;

+De overheid en maatschappij geven je een klopje op de schouder omdat je zo goed mee doet.


Nadelen

-Je bent nog steeds besmettelijk als je ziek wordt, dus je neemt het puur alleen voor jezelf; 

-1,5 meter afstand en mondkapjes zijn nog steeds verplicht, ookal ben je ingeent; 

-Het is een RNA-vaccin, wat nog nooit eerder voor mensen is goedgekeurd en genetische modificatie teweeg brengt; 

-Er is niet bekend wat er na een paar jaar zal gebeuren: 

-Als je nog kinderen wilt/kan krijgen, is er niet bekend op welke manier deze genetische modificatie effect op hen heeft; 

- Of je überhaupt nog kinderen KAN krijgen;

-Er zijn ernstige bijwerkingen vastgelegd (inclusief de dood) die in percentages minstens zo risicovol zijn als wordt beweerd van Corona zelf; 

-Getest op dieren, en aangezien ik de noodzaak niet zie, vind ik dat onacceptabel; 

-Mede gefinancieerd door nerds met te veel geld: wie de nerds van zijn eigen middelbare schooltijd nog kent, weet dat deze vaak vreemde denkbeelden hebben ten aanzien van de wereld.


Terwijl de (sociale) druk en de agressie tegen tegenstanders toeneemt, wordt het covid-vaccin steeds meer aangedragen als de oplossing voor de pandemie. De risico’s worden voor lief genomen, want als we allemaal braaf meedoen en een spuitje nemen, komt het allemaal goed. Maar wat als ik geen spuitje wil, omdat er geen meerwaarde is aan dat spuitje? Geldt mijn vrijheid voor meningsuiting, geloofsovertuiging en de onaantastbaarheid voor mijn lichaam nog?

Begin 2018 kreeg ik een zware griep. In de trein te lang tegenover een hoestend individu blijven zitten (door sociale druk), met aan zijn voeten een koffer waaraan een vliegtuiglabel hing dat hij in een ver land was geweest. De griep die hij meebracht hakte er zwaar in, en het griepseizoen toonde aan dat er inderdaad een zware griep rondwaarde in Nederland. Weken ziek thuis, een week daarvan koorts, en maanden bijkomen. Omdat ik nieuwsgierig was naar de cijfers heb ik destijds toen ik beter was gekeken op het RIVM, waar stond dat het jaar 2018 al 11.000 griepdoden kende. Het standaard waar rekening mee wordt gehouden in Nederland is 2000. Normal sterven er dus gemiddeld 5,4 mensen per dag aan “de griep”. 2018 waren dat er 30,1 per dag. Klonter dat samen in het griepseizoen zelf en je komt makkelijk aan 100 doden per dag, waar vast hogere uitschieters tussen zaten. Er blijkt dat je nog steeds artikelen kan vinden van destijds waarin het nieuws meldde dat de IC’s volg lagen, maar geen haan kraaide er naar.

Het boeide de bevolking en de regering bar weinig.


Toen kwam 2020. Begin dat jaar rees het nieuws over het uiterst dodelijke virus in China, waar de mensen op straat lagen te happen naar adem. Vreselijk, horror-scenario’s, hetgeen wat ieder ander moment zou resulteren in grenzen dichtgooien en quarantaines invoeren. Maar dat gebeurde niet. Weken lang mocht er nog worden gevlogen op en uit China, terwijl we werden overvoerd door beelden van die stervenden mensen aan een virus vaan minstens 30% sowieso aan zou overlijden.

Toch was het doorgaan van de economie belangrijker, en werd er niet ingegrepen. Het leek erop alsof een pandemie het gewenste resultaat was, en hoewel het woord “pandemie” nog steeds gebruikt wordt, zijn de stervende mensen op straat niet meer gezien. Eigenlijk ziet niemand het, behalve de medici op de IC’s. De grap is, dat die bedden van de IC elk griepsseizoen vol lagen. Artsen en verpleegkundigen deden hun verhaal over dat het niet erger was dan normaal, of dat ze betaald kregen wanneer ze Covid-19 op de overlijdensakte schreven. Mensen die overleden aan kanker, of een ongeluk in het verkeer, werden soms zelfs na overlijden nog getest. Als ze positief getest werden, werd ook bij hen covid-19 op de overlijdensakte gezet.

Meer en meer verhalen rezen die elkaar tegen spraken. Artsen en verplegers die geloofden in de pandemie kwamen in het nieuws, zij die het niet deden moesten hun heil zoeken op kleinere platformen van journalisten die via youtube of andere kanalen hun verhaal deelden. Artsen schreven brandbrieven over dat de gang van zaken zo niet kon, of dat de pandemie niet klopte, en alles verdween van de radar. Terroristen, complotdenkers en leugenaars werden ze genoemd, en hun woorden al belachelijk gemaakt voordat ze de kans kregen gehoord te worden. En dat terwijl de meest ongenuanceerde, tunnel kijkende artsen die voor covid en de maatregelen predikten een breed platform kregen op de tv-kanalen. 


Door de tegenstrijdigheden heb ik zelf het RIVM en de WHO in de gaten gehouden. Toen de mondkapjesverplichting werd ingevoerd, schreef het RIVM op zijn site dat er geen bewijs was dat het effectief is, maar volgens het OMT moest een verplichting worden ingevoerd om “een einde te maken aan de discussie”. Ook meldden zij dat er 200.000 mensen een mondkapje zouden moeten dragen om 1 besmetting te voorkomen.

Het WHO had een lijst met feiten en mythes over het corona virus. Ik heb de argumenten gehoord van de tegenstanders, en de ironie wil dat de woorden van het WHO geen enkel argument van de tegenbeweging ontkenden. Al WHO hun standpunten waren precies zo vormgegeven dat de tegenargumenten er tussen pasten. Ik vond dat bijzonder, en verdacht.


Wie de continue propaganda op mediakanalen wegdenkt, en voorbij de mondkapjes kijkt, ziet niets van deze zogenaamde pandemie. Met de pest lagen de lijken op straat, en de spaanse griep kon je volgens de overlevering binnen een paar uur aan overlijden: liep het bloed uit je ogen en weet niet waaruit nog meer. Het sterftecijfer is ook bij de WHO teruggezet naar dat vergelijkbaar aan de “normale” griep, terwijl de normale griep lijkt te zijn verdwenen. Wie kijkt naar de cijfers, ziet geen pandemie zoals die ons wordt voorgespiegeld.


Een laatste woord over de PCR-test, is dat de uitvinder daarvan in oude interviews meldde dat deze enkel voor klinische onderzoeken gebruikt dient te worden, en te veel valse positieven geeft als je er mensen mee zou testen. Ironisch genoeg is die man niet lang voor de covid-pandemie overleden. Hij is niet meer in staat zijn eigen uitvinding uit te leggen, en zijn woorden worden niet herhaald.


Mensen hebben ondertussen zoveel van hun leven en vrijheden opgegeven, dat ze niet willen zien/horen dat het wellicht voor niets was geweest. De maatregelen zijn niet in proportie met hoe er gewoonlijk met de griep om gegaan werd. Het normale griepvaccin hoefde ik al niet. Een experimenteel RNA-vaccin voor een pandemie die niet is bewezen en zichzelf meer en meer toont als een kapitalistische zwendel? 

Nee, dank je! 


In een democratische rechtstaat is de enige waarheid de democratie zelf. Het staat mij volledig vrij om de regering (en het WHO) zijn maatregelen niet te geloven, als deze niet gefundeerd zijn op degelijke bewijzen.